Struktura cieczy

Stan ciekły jest stanem pośrednim miedzy stanem gazowym a stanem stałym. W cieczach cząsteczki znajdują się znacznie bliżej siebie niż w gazach. Cząsteczki te silnie oddziałują na siebie. Poszczególne cząsteczki przez pewien czas oscylują wokół położenia równowagi wytworzonego przez siły oddziaływania sąsiednich cząsteczek, następnie jednak zmieniają swoje położenie równowagi na skutek fluktuacji związanych z ruchem cieplnym. W ten sposób cząsteczki w cieczach ulegają przemieszczeniu. Charakter ruchu cząsteczek w cieczach powoduje, że dyfuzja przebiega tu znacznie wolniej niż w gazach. Tarcie wewnętrzne i lepkość są znacznie większe. Spowodowane są one nie tylko przenoszeniem pędu przez poruszające się cząsteczki, lecz również przez bezpośrednie oddziaływanie cząsteczek na siebie...

czytaj więcej

Druk strony

Czwartą, choć niezupełnie oryginalną techniką druku jest druk sitowy. Forma sporządzona jest na tkaninie lub siatce metalowej rozpiętej na ramie. Na siatkę tę przenosi się obraz w ten sposób, że miejsca nie drukujące statki są zakryte, miejsca drukujące zaś pozostają odkryte. Sam proces druku polega na ręcznym lub mechanicznym przetłaczaniu farby przez siatkę za pomocą gumowego rakla na zadrukowywane podłoże, którym może być papier, blacha, szkło, sklejka, folie lub płyty z tworzyw sztucznych itd...

czytaj więcej

Akwaforta

Akwaforta jest odmianą miedziorytu różnica polega na tym, że ręczne grawerowanie formy zastąpiono kwasorytnictwem- Płytę miedzianą pokrywa się warstwą kwasoodpornego wosku lub werniksu, stanowiącego mieszaninę wosku z asfaltem syryjskim wraz z niewielkim dodatkiem kalafonii i smoły. W tej powłoce ochronnej igłą rytowniczą wykonuje się rysunek zeskrobując wosk i odsłaniając metal. Następnie płytę trawi się w kwasic azotowym lub w chlorku żelaza. Wytrawione w głąb będą tylko miejsca płyty odsłonięte, natomiast cała płaszczyzna przykryta woskiem pozostaje nieuszkodzona. Proces druku przebiega tak samo jak przy miedziorycie. Nazwa tej techniki pochodzi od łacińskiego aąua f one — mocna woda mianem tym określali Rzymianie kwas azotowy używany do trawienia metali...

czytaj więcej

Garbowanie

Garbowanie jest to proces chemiczny modyfikacji kolagenu skóry i ma na celu uodpornienie jej na reakcje rozkładu hydrolitycznego. Skóra wygarbowana nie wykazuje ujemnych cech l charakterystycznych dla skóry surowej, nie ulega więc gniciu, nie staje się rogowata przy wyschnięciu, nie pęcznieje w roztworach kwasów i zasad i nie przechodzi we wrzącej wodzie w klej skórny. jasności skóry wygarbowanej są w znacznym stopniu zależne od środków użytych do garbowania. Niektóre rodzaje skór wyprawionych nie są w ogóle poddawane garbowaniu, jak np. pergaminy używane na troki do zszywania pasów pędnych, lub na wyroby introligatorskie. pośród środków garbujących największe znaczenie przemysłowe maja garbniki roślinne i zasadowe sole chromu trójwartościowego...

czytaj więcej

Zarys historii chemi

Człowiek od najdawniejszych czasów stykał się z różnymi rodzajami materii i obserwował zjawiska i procesy towarzyszące przemianom jednych substancji w inne. Stopniowo opanowywał i nauczył się wykorzystywać niektóre z tych zjawisk, aby spośród znanych mu wówczas rodzajów materii wyodrębnić pewne substancje proste, przydatne mu w życiu codziennym. Pierwszymi tego rodzaju substancjami były metale, których wyodrębnianie najczęściej połączone jest z przemianami chemicznymi. Początki chemii, które sięgają kilku tysięcy lat p.n.e., pochodzą z obszarów obejmujących najstarsze cywilizacje, a więc z Mezopotamii, Egiptu, Krety, Grecji, z wielu miejscowości Azji Mniejszej oraz z krajów Dalekiego Wschodu, Indii i Chin...

czytaj więcej

Sprzezenia zwrotne

W układzie ze sprzężeniem zwrotnym wzrost poziomu wody powoduje przesunięcie ku górze pływaka l, co przyczynia się do zmniejszenia dopływu wody przez zawór 3. Zmiana dopływu oddziałuje z kolei na poziom. Błąd regulacji będący różnicą między poziomem wody w zbiorniku a poziomem zadanym (do zmiany poziomu zadanego służy pokrętło 5) jest zmniejszany działaniem regulatora niezależnie od zakłóceń, które ten błąd spowodowały. Główną wadą układu zamkniętego jest uzależnienie działania układu od pojawienia się błędu. Przed zaistnieniem błędu regulacji układ nie podejmuje żadnych działań regulacyjnych. Układy otwarte niweczą wpływ zakłócenia jeszcze przed powstaniem błędu, jednakże tylko tego zakłócenia, które jest mierzone...

czytaj więcej

Swiatlo

Źródłem promieniowania świetlnego są atomy i molekuły. Według teorii kwantowej światło może być wysyłane i pochłaniane przez materię nie w sposób ciągły, lecz pewnymi porcjami, zwanymi kwantami świetlnymi lub fotonami. Atomy i molekuły mogą bowiem pozostawać tylko w pewnych, ściśle określonych, stanach energetycznych. Przejściu atomu od wyższego stanu energetycznego do niższego towarzyszy emisja fotonów i odwrotnie — pochłanianie fotonów przez atomy wiąże się z ich przejściem do wyższego poziomu energii. Emisja światła ma swe źródło głównie w powłoce elektronowej pierwiastków. We wzbudzonych atomach przejściem elektronów z wyższych poziomów energii towarzyszy emisja promieniowania o ściśle określonych długościach fali...

czytaj więcej

Stellity

Decydującą własnością stellitów i węglików spiekanych, dającą im znaczną przewagę nad stalami szybkotnącymi, jest jeszcze większa zdolność do zachowania wysokiej twardości i odporności na ścieranie w wysokich temperaturach. Stal węglowa traci zdolność skrawania powyżej 200C, stal szybkotnąca powyżej 600C, natomiast stellity i węgliki zachowują wysoką twardość i zdolność do pracy do 1000°C. Stellitem nazywamy stop kobaltu, chromu i wolframu, zawierający ponadto węgiel oraz często żelazo i molibden. Stellity mają wysoka twardość którą zachowują przy ogrzaniu do temperatury -900C. Jednocześnie są one bardzo kruche i dlatego mogą być jedynie odlewane lub napawane. Oprócz wysokiej twardości odznaczają się dużą odpornością na ścieranie, są również odporne na działanie kwasów...

czytaj więcej