Monthly Archives Lipiec 2017

Elektryczne uklady automatyki

W elektrycznym układzie automatyki sygnały są przesyłane za pośrednictwem prądu elektrycznego. Elektryczny układ automatyki zbudowany przy użyciu lamp elektronowych lub tranzystorów nazywa się elektronicznym układem automatyki. Dzięki łatwości przesyłania, wzmacniania i kształtowania sygnałów elektrycznych oraz istnieniu różnorodnych elektrycznych urządzeń pomiarowych i wykonawczych układy te znalazły szerokie rozpowszechnienie. Zależnie od pełnionych funkcji układy automatyki znacznie się różnią dlatego też podstawowym kryterium klasyfikacji układów automatyki jest ich przeznaczenie. Układy automatycznej kontroli mają za zadanie samoczynny pomiar parametrów ważnych dla procesu produkcji oraz opracowanie wyników pomiarów, w celu przedstawienia ich obsłudze w bardziej przejrzystej postaci...

czytaj więcej

Elektrotechnika

W latach 1845-1855 pojawiły się pierwsze maszyny prądu stałego. W r. 1866 W. Siemens uruchomił maszynę prądu stałego samowzbudną w r. 1867 A. Pacinotti opracował zasadę odwracalności funkcji prądnicy i silnika prądu stałego. Konstrukcja Z. Gramme’a z 1870 r. komutatora ze szczotkami znalazła zastosowanie w skali przemysłowej. W r. 1872 Hefner-Alteneck wykonał uzwojenie bębnowe wirnika, zaś w r. 1880 T. Edison zbudował wirnik z blach. Pierwszą maszynę prądu zmiennego skonstruował Z. Gramme w 1878 r. W r. 1885 kilku uczonych niezależnie opracowało konstrukcję transformatora jednofazowego. W tym samym roku G. Ferraris wykonał 2-fazowy silnik asynchroniczny. Wielofazową prądnicę synchroniczną wynalazł w r. 1878 P. Zabłoczkow, a w r. 1890 M. Doliwo-Dobrowolski skonstruował silnik trójfazowy...

czytaj więcej

Elektrochemia

Elektrochemia zajmuje się również procesami korozji, własnościami elektrolitów, różnego rodzaju elektrod, rozpuszczalników niewodnych, związków kompleksowych, zjawiskami adsorpcji na granicy faz itp. Prowadzone są badania w zakresie chemii koloidów oraz w zakresie ekstrakcji i rozdzielania pierwiastków chemicznych. Obok chemii roztworów rozwinął się kierunek wsteczny-leżący na granicy fizyki i chemii, a mianowicie fizykochemią ciała stałego Przede wszystkim chodzi tu o badania substancji półprzewodnikowych i katalizatorów. Wprowadzono szeroki zakres metod badawczych, obejmujących rentgenografię, elektronografię, rezonans elektronowy i jądrowy, pomiary magnetyczne i elektryczne oraz termodynamiczne. Inne dziedziny badań to kinetyka chemiczna, fotochemia, ...

czytaj więcej

Drzewnictwo

Mianem drzewnictwa określa się całokształt wiadomości teoretycznych i praktycznych dotyczących drewna jako surowca i materiału, jego konserwacji, technologii obróbki i przetwarzania oraz zagadnień techniczno-ekonomicznych związanych z gospodarczym zastosowaniem drewna. Główne kierunki naukowe drzewnictwa stanowią: nauka o drewnie, obróbka i obrabiarki drewna oraz ekonomika drzewnictwa. Teoretyczne badania w zakresie drzewnictwa zapoczątkował G. Buffon publikując w 1777 r. studium Experiences mr la fam du bois. Dalszymi pionierami badań naukowych w drzewnictwie byli H. L. D. du Mouceau oraz J. P. Chavcndier i G. Wertheim. Z licznych publikacji poświęconych zagadnieniom drewna, jakie pojawiły się w drugiej połowie XIX wieku, należy podkreślić źródłowe opracowanie H...

czytaj więcej

Cynk

Najlepsze własności odlewnicze mają stopy cynku zawierające 4% Al. Stosowane są do odlewów piaskowych, kokilowych, a najczęściej wtryskowych. Odlewy cynkowe dają się bardzo dobrze kadmować, niklować i chromować. Wadą stopów cynku jest to, że ulegają starzeniu, tj, przemianie w stanie stałym, wywołującej zmianę wymiarów oraz pogarszanie własności mechanicznych. Drugą wadą stopów cynku jest wpływ temperatury na własności mechaniczne. W podwyższonej temperaturze stopy cynku szybko miękną. Jako granicę stosowalności przyjmuje się temperaturę 150″JC. Za dolną granicę stosowalności stopów cynku należy uważać temperaturę 10 C poniżej zera, gdyż w niższych temperaturach stają się bardzo kruche. Stopy cynku są odporne na działanie powietrza oraz zimnej i ciepłej wody, podobnie jak i sam cynk...

czytaj więcej

Cyna

Cyna jest metalem miękkim, kowalnym i odpornym na działanie słabszych kwasów organicznych. Podatność do obróbki plastycznej zależy od jej czystości. Zanieczyszczenia żelazem powodują kruchość i twardość, zawartość zaś aluminium zmniejsza ponadto odporność na działanie wilgoci. W niskich temperaturach w cynie zachodzi przemiana alotropowa, związana ze zmianą objętości, co z kolei wywołuje naprężenia i powoduje rozsypywanie się cyny w szary proszek. Gdy przemiana raz się rozpoczęła, postępuje coraz szybciej i dlatego nazywano ją zarazą cynową. Cyna używana jest jako składnik wielu cennych stopów, szeroko stosowanych w technice, jak np. brązy, spiże, stopy łożyskowe, stopy do wyrobu czcionek, stopy do lutowania, metale łatwo topliwe itd...

czytaj więcej

Braz

Dla zaoszczędzenia kosztownej cyny często w brązach część cyny zastępuje się cynkiem. Stop taki nazywano dawniej spiżem, Własności wytrzymałościowe oraz odporność na korozję spiżu są trochę niższe, natomiast własności odlewnicze są lepsze od własności brązu. Brązami aluminiowymi nazywamy stopy miedzi z aluminium. Brązy te odznaczają się wysoką wytrzymałością i wydłużeniem, są odporne na ścieranie oraz na działanie czynników atmosferycznych i wody morskiej, dają się dobrze kuć, walcować i prasować na gorąco. Zawartość aluminium nie przekracza 10%. Powyżej tej zawartości stopy stają się twarde i kruche. Brązy aluminiowe specjalne oprócz aluminium zawierają dodatki stopowe: jak nikiel, mangan i krzem...

czytaj więcej