Da Vinci i Kepler

W roku 1482 Leonardo da Vinci buduje jak gdyby praprototyp aparatu fotograficznego, tzw. ciemnię optyczną (camera obscura). Około 1590 r. pojawia się pierwsza luneta z okularem ujemnym. Mniej więcej w tym samym czasie wynaleziono pierwszy mikroskop. Za jego twórców uchodzą holenderscy szlifierze okularów, bracia Johannsen i Zaharias Janssenowie. W XVII w. J. Kepler tworzy podwaliny pod nowożytną optykę geometryczną. Uchodzi on również za wynalazcę lunety z okularem dodatnim. Równocześnie Galileo Galilei ogłasza wyniki obserwacji astronomicznych dokonanych za pomocą zbudowanej przez siebie lunety, potwierdzających heliocentryczną teorię Kopernika. W połowie XVII w. F. M. Grimaldi odkrywa dyfrakcję światła, a R. Boyle — interferencję światła na cienkich warstwach. W roku 1675 astronom duński O. Rómer dokonuje po raz pierwszy pomiaru prędkości światła. Pod koniec XVII w. optyka zawdzięcza swój rozkwit przede wszystkim dwóm wielkim uczonym, I. Newtonowi oraz Ch. Huygensowi. Pierwszy z nich był zwolennikiem korpuskularnej natury światła, a drugi falowej. Uczeni ci poza badaniami teoretycznymi wnieśli do optyki wiele pomysłów i rozwiązań praktycznych. Dla przykładu można chociażby wymienić powszechnie znany okular Huygensa, czy też teleskop zwierciadlany Newtona. Teoria dyfrakcji światła A. J. Fresnela wraz z doświadczeniem interferencyjnym T. Younga potwierdziła falową teorię światła Huygensa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>