Drzewnictwo

Mianem drzewnictwa określa się całokształt wiadomości teoretycznych i praktycznych dotyczących drewna jako surowca i materiału, jego konserwacji, technologii obróbki i przetwarzania oraz zagadnień techniczno-ekonomicznych związanych z gospodarczym zastosowaniem drewna. Główne kierunki naukowe drzewnictwa stanowią: nauka o drewnie, obróbka i obrabiarki drewna oraz ekonomika drzewnictwa. Teoretyczne badania w zakresie drzewnictwa zapoczątkował G. Buffon publikując w 1777 r. studium Experiences mr la fam du bois. Dalszymi pionierami badań naukowych w drzewnictwie byli H. L. D. du Mouceau oraz J. P. Chavcndier i G. Wertheim. Z licznych publikacji poświęconych zagadnieniom drewna, jakie pojawiły się w drugiej połowie XIX wieku, należy podkreślić źródłowe opracowanie H. Nordlingera — Die technischen Eigenschaften der Holzer. W latach 1902 do 1914 Austriak G. Janka zapoczątkował systematyczne badania technicznych własności drewna i w szeregu oryginalnych publikacji opracował metodykę badań laboratoryjnych. Jego działalność naukowa przyczyniła się do rozwoju badań naukowych w dziedzinie drzewnictwa, jaki nastąpił po pierwszej wojnie światowej. Wyrazem tego kierunku była nowa dyscyplina naukowa — Nauka o drewnie — stworzona w Związku Radzieckim przez S.I. Wanina, a na terenie Niemiec przez F. Kollmanna.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>