Pecznienie i kurczenie

Pęcznieniem nazywa się zwiększenie wymiarów liniowych i objętości drewna przy adsorpcji pary wodnej, a kurczeniem — zmniejszenie się tych wymiarów przy desorpcji. Drewno o wilgotności przekraczającej punkt nasycenia włókien oddaje wodę wolną nie zmniejszając swoich wymiarów. Kurczenie się i związane z nim pękanie i paczenie się drewna występuje w przedziale wilgotności między punktem nasycenia włókien a stanem całkowicie suchym. Drewno wysuszone do stanu bezwodnego adsorbuje parę wodną i pęcznieje, dochodząc w punkcie nasycenia włókien do maksymalnych wymiarów. Powyższej punktu nasycenia włókien ustaje adsorpcja, natomiast drewno może pobierać płynną wodę, która w postaci wolnej wody wypełnia mikroskopowe pory, nie powodując pęcznienia drewna. W praktyce przyjmuje się, że wielkość pęcznienia i wielkość kurczenia się drewna są sobie równe. Całkowite spęcznienie lub skurcz określa różnica wymiarów w stanie maksymalnego spęcznienia i w stanie całkowicie suchym, odniesiona do wymiarów drewna w stanie całkowicie suchym. Anizotropia skurczu i pęcznienia polega na różnicy tych wielkości zależnie od anatomicznych kierunków drewna. Wielkość całkowitego skurczu, zależna od gatunku drewna, zawiera się w następujących granicach: skurcz wzdłuż włókien — 0,1 4- 0,35 % skurcz promieniowy — 2,0 -r- 3,5% skurcz styczny — 6,0-13,0% skurcz objętościowy — 7,0 4- 22,5%.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>