Postep techniczny w przedzalnictwie

Od czasów najdawniejszych, aż do drugiej wojny światowej technika przędzenia związana była w zasadzie ze specyficznymi cechami włókien naturalnych (różna długość, grubość, zanieczyszczenia). Dlatego też pomimo bardzo poważnego postępu w budowie maszyn przędzalniczych nie zmienione zostały w zasadzie podstawowe operacje, jak rozluźnianie masy włóknistej, oczyszczanie, formowanie taśmy i jej wyrównywanie, formowanie niedoprzędu. Wprowadzane w okresie międzywojennym do produkcji włókna sztuczne przerabiane były w systemach klasycznego przędzenia. Włókna te starano się upodobnić do włókien naturalnych, tnąc je na odcinki odpowiadające średnim długościom włókien naturalnych. Anachronizm tej metody przeróbki polegał na tym, że włókno sztuczne wytwarzane w postaci ciągłej, pozbawione zanieczyszczeń, musiano ciąć, belować, prasować po to, aby w przędzalni ponownie je rozluźniać, czyścić, zgrzeblić, czesać. Włókno w tych procesach niepotrzebnie było osłabione i skracane poprzez intensywną obróbkę mechaniczną konieczną przy włóknach naturalnych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>