Produkcje opraw twardych

Na książki w oprawie twardej składa się blok książki i okładka. Obie te części składowe oprawy twardej wykonuje się oddzielnie i łączy w końcowej fazie procesu introligatorskiego. Do grzbietu bloku książkowego celem jego wzmocnienia przykleja się pasek papierowy, przy ręcznych oprawach zaś — płócienny. Do końców grzbietu książek grubszych przykleja się kapitalkę, tasiemkę, która z jednej strony ma grubszy brzeg. Poza przeznaczeniem zdobniczym kapitałka wzmacnia dodatkowo zewnętrzne krawędzie grzbietu książki. Oklejony grzbiet zwykle zaokrągla się w tzw. obijaczce oraz prasuje w prasie do kalibrowania w celu nadania blokowi jednakowej grubości w grzbiecie. Okładka składa się z dwóch ścianek zrobionych zwykle z tekturowych prostokątów połączonych płótnem. Grzbietową, a więc wewnętrzną część okładki wzmacnia się przeklejonym paskiem papieru lub kartonu, który nazywa się grzbietówką lub szrencem. Blok książki łączy się z okładką przez przyklejenie tzw, wyklejki. Okładka może być w całości albo z wyłączeniem grzbietu obciągnięta papierem lub płótnem. Papier służący do oklejania okładki nazywa się oklejką albo obłeczką. Oklejka książki nadaje się do efektownego zadrukowania i uszlachetnienia. Na okładkach płóciennych można tłoczyć napisy i ornamenty z czcionek, klisz chemigraficznych, odlewów stereotypowych itp. Jeżeli tłoczenie odbywa się na sucho, to mamy do czynienia z tzw. suchym albo ślepym tłokiem. Inny rodzaj zdobienia okładek to tłoczenie folią. Tłoczenie to odbywa się na gorąco i dlatego cynkowe klisze zastępuje się mosiężnymi. Klisze takie nazywają się potocznie sztancami. Z tych samych powodów do tłoczenia na gorąco nie używa się zwykłych czcionek ze stopu drukarskiego, lecz stosuje się tzw. czcionki introligatorskie, również wykonane z mosiądzu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>