Radioastronomia

Astronomia radiowa i optyczna posiadają odmienne możliwości obserwacyjne z uwagi im różny charakter rozchodzenia się fal radiowych i świetlnych. Fale radiowe przenikają nieprzezroczyste atmosfery planet i chmury pyłu międzygwiezdnego, można więc dokonywać obserwacji obiektów położonych poza tymi zasłonami. Z drugiej strony fale radiowe nie przenikają warstw zjonizowanych gazów, które otaczają Słońce i inne gwiazdy, a które są przezroczyste dla fal optycznych. Radioastronomia operuje na falach krótszych niż 10 km, ponieważ fale dłuższe nie docierają do nas, ulegając rozproszeniu. Obserwacje na falach ultrakrótkich utrudnia z kolei tłumiące działanie atmosfery ziemskiej. Wadą radioastronomii jest trudność ogniskowania odbieranych fal. W celu umożliwienia ostrego obserwowania kształtu przedmiotów oraz dokładnego ustalenia ich położenia konieczne jest dokładne ogniskowanie. W zakresie fal widzialnych nie jest to trudne, ponieważ średnica nawet małego teleskopu jest 10 razy większa od długości fal światła. Mimo że radioteleskopy, kierunkowe anteny odbiorcze, buduje się o wymiarach bardzo dużych, dochodzących i przekraczających 100 m, nie uzyskuje się stosunku lepszego niż 10. Sygnały są rejestrowane na taśmach papierowych, światłoczułych lub magnetycznych, na podobnej zasadzie jak w obserwacjach astronomii optycznej rejestrowane są sygnały z fotokomórek.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>