Rola lesnictwa

Wyrazem poglądów na temat roli leśnictwa i drzewnictwa w całokształcie zagadnień gospodarczych świata jest wydana w 1950 r. książka E. Glesingera: The Corning Agę of Wood. W książce tej autor uzasadnia pogląd, że drewno stanowi jeden z najbardziej wartościowych surowców świata, nadający się do wielokierunkowego przerobu i zastosowania. Przez zalesianie terenów można zwiększyć produkcję drewna, a stosując racjonalne metody przerobu można w znacznym stopniu ograniczyć niedobory. Potwierdzenie poglądów Glesingera można znaleźć w wypowiedzi niemieckiego specjalisty, prof. Bauera, który twierdzi, że u progu epoki cywilizacji wielkoprzemysłowej drewno jest i pozostanie niezbędnym surowcem. Mimo coraz szerszego stosowania materiałów zastępczych światowe zapotrzebowanie drewna osiągnie w 2-tysięcznym roku poziom dwukrotnie wyższy niż obecnie. Nadchodzące stulecie będzie w drzewnictwie wiekiem celulozy i produkowanych z drewna tworzyw, zastępujących tradycyjną, coraz bardziej deficytową tarcicę. W Polsce początek rozwoju drzewnictwa przypada na okres międzywojenny Świadczy o tym wydana w 1928 r. książka W. Barańskiego Kwestia drzewna w Polsce. Prace badawcze dotyczące drewna zostały zapoczątkowane na wydziałach leśnych, w Instytucie Badawczym Lasów Państwowych i w innych placówkach badawczych. Po drugiej wojnie światowej badania naukowe w zakresie drzewnictwa rozwijają się na Wydziałach Technologii Drewna SGGW w Warszawie i WSR w Poznaniu, w Politechnice Gdańskiej i Łódzkiej, w Instytucie Technologii Drewna w Poznaniu, w Instytucie Celulozowo-Papierniczym w Łodzi, w laboratoriach branżowych przemysłu drzewnego oraz w instytutach resortów Budownictwa, Górnictwa i innych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>