Rozpuszczalnosc wegla

Wskutek zmniejszonej rozpuszczalności węgla w żelazie austenit przy oziębieniu poniżej temperatury 727 C przechodzi w perlit, w którym, jak wiemy, nadmiar węgla wydziela się w postaci pasemek cementytu. Przy zwiększonej szybkości studzenia temperatura przemiany alotropowej obniża się. Zachodzi tu zjawisko przechodzenia, analogiczne do tego, które omawialiśmy przy krzepnięciu metali. Obniżenie temperatury przemiany alotropowej utrudnia wydzielanie się pasemek cementytu. Wydzielające się pasemka nie mają możności rozrastać się i stają się coraz drobniejsze. Gdy wreszcie szybkość chłodzenia wzrośnie jeszcze bardziej, wówczas temperatura przemiany alotropowej tak się obniży, że chociaż przemiana alotropowa nastąpi, to jednak nadmiar węgla nie wydzieli się. Otrzymujemy wtedy strukturę martenzytyczną. Widzimy zatem, że martenzyt został otrzymany jakby przymusowo i że węgiel znajdujący się w nadmiarze czeka na możność wydzielenia się, co też nastąpi, jeśli stal o strukturze martenzytycznej będziemy podgrzewali. Tego rodzaju podgrzewanie zahartowanej stali nazywamy odpuszczaniem. W stalach węglowych przy największych nawet szybkościach studzenia nie można obniżyć temperatury przemiany alotropowej do tego stopnia, aby otrzymać austenit w normalnej temperaturze.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>