Stale weglowe

Stale węglowe mają ograniczoną zdolność przehartowywania (hartowność), tzn. że głębokość zahartowanej warstwy materiału nie przekracza 35 mm. Ponadto wymagają hartowania w wodzie, co sprzyja tworzeniu się rys i pęknięć. Jeśli wymagane są wyższe cechy wytrzymałościowe i głębsze przehartowanie, to stosuje się stale konstrukcyjne stopowe. Zależnie od przeznaczenia rozróżniamy kilka charakterystycznych grup stali konstrukcyjnych. Stale do nawęglania, zarówno węglowe jak i stopowej charakteryzują się małą zawartością węgla (do 0,2%C). Wskutek nasycenia warstwy zewnętrznej węglem powierzchnia przedmiotu staje się twarda, natomiast jego rdzeń pozostaje miękki i ciągliwy. Jeżeli wytrzymałość rdzenia ze stali węglowej jest za mała, wówczas stosuje się stale stopowe, np. niklowo-chromowe. Stale do ulepszania cieplnego. Ulepszanie cieplne daje strukturę sorbityczną o twardości (zależnie od rodzaju stali) w granicach od 210 do 360 HB, a więc nadającą się jeszcze do obróbki skrawaniem. Stale automatowe, tj. stale przeznaczone do obróbki na automatach tokarskich, mają przede wszystkim dobrą skrawalność. Przy obróbce prętów ze stali automatowej powstają krótkie i łamliwe wióry oraz gładka i błyszcząca powierzchnia obrabianego przedmiotu. Stale automatowe uzyskuje się przez dodanie do stali większej niż normalnie ilości starki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>