Stellity

Decydującą własnością stellitów i węglików spiekanych, dającą im znaczną przewagę nad stalami szybkotnącymi, jest jeszcze większa zdolność do zachowania wysokiej twardości i odporności na ścieranie w wysokich temperaturach. Stal węglowa traci zdolność skrawania powyżej 200C, stal szybkotnąca powyżej 600C, natomiast stellity i węgliki zachowują wysoką twardość i zdolność do pracy do 1000°C. Stellitem nazywamy stop kobaltu, chromu i wolframu, zawierający ponadto węgiel oraz często żelazo i molibden. Stellity mają wysoka twardość którą zachowują przy ogrzaniu do temperatury -900C. Jednocześnie są one bardzo kruche i dlatego mogą być jedynie odlewane lub napawane. Oprócz wysokiej twardości odznaczają się dużą odpornością na ścieranie, są również odporne na działanie kwasów. Stosuje się je na części, od których wymagana jest duża odporność na ścieranie, zwłaszcza w wyższych temperaturach, jak np. matryce, gniazda zaworów lub dysze piaskowe. Węgliki spiekane rozpowszechniły się znacznie szerzej niż stellity. Wytwarzane są metodą zwaną metalurgią proszków, tzn. przez spiekanie w wysokich temperaturach sproszkowanych węglików wolframu i tytanu. Jako spoiwa używa się zazwyczaj sproszkowanego kobaltu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>